Actua

Dé wetenschappelijke eureka-momenten van de jonge 21ste eeuw

Dé wetenschappelijke eureka-momenten van de jonge 21ste eeuw

© Pixabay.com

Van ruimterimpels na kosmische explosies tot minuscule deeltjes en een Marsbezoek. De wetenschap zocht ditmaal verder dan het zichtbare! Een top 5.

De ontdekking van zwaartekrachtgolven

Einstein kende ze al in 1916. Op 14/09/2015 gaan wetenschappers uit hun dak bij de vaststelling van zwaartekrachtgolven: een onnoemelijk kleine afwijking tussen twee laserstralen in twee tunnels van 4 km lang. Boosdoener van deze “ruimterimpeling” betreft de samensmelting van zwarte gaten 1,3 miljard lichtjaar verderop! Zoals de kringen na het aanraken van een wateroppervlak maar langer geleden. Gevolg: er kan “verder” worden gekeken dan het licht. Na de “big bang” was er immers lang geen licht maar wél zwaartekrachtgolven. Een bijkomende sleutel tot de geheimen van het heelal! Een wetenschappelijke aardbeving van “0” op de schaal van Richter!

De ontdekking van het Higgsdeeltje

Op 04/07/2012 werd het Higgsdeeltje (of beter “Higgsachtig”) gevonden. Dit elementair deeltje geeft massa aan alle materie en werd genoemd naar een Schotse natuurkundige. Deze Schot beschreef dat een energieveld in het universum massa geeft aan een element. Hoe moeilijker een object (bijvoorbeeld: een stukje kauwgom) door een massa beweegt, hoe zwaarder. Het “Higgsachtig” deeltje werd ontdekt na de botsing van elementaire deeltjes in een deeltjesversneller. Dit leidde tot de vorming van nieuwe deeltjes, zoals het “Higgsachtige” deeltje. “Higgsachtig” vermits het Higgsdeeltje wellicht gevonden is, maar er nog geen 100% zekerheid over bestaat.

Is er leven op Mars?

David Bowie vroeg het zich al af en in september 2015 werd het aangetoond. Geen klaterende watervallen of warmwaterbronnen: een koud meer op 1,5 km onder de zuidpoolkap. Radargolven ontdekten het meer boordevol vloeibaar water. Aangezien water en leven vaak in één adem worden genoemd, ligt de rode loper alvast klaar voor het ontdekken van leven op Mars!

Knutselen van menselijke organen via stamcellen

Stel je voor: een gloednieuw hart, lever, longen enz. maken uit je eigen weefsel! Klinkt futuristisch maar mogelijk volgens stamcelonderzoekers. De hoop is dat stamcellen, die in elk orgaan zitten, kunnen worden gebruikt om defecte cellen of organen te vervangen. Vermits het weefsel uit de stamcellen lichaamseigen is, bestaat er geen vrees voor een afstotingsreactie wanneer het in het eigen lichaam wordt geplaatst. Het is alvast gelukt om bepaalde menselijke organen te maken in donordieren (zoals varkens). Stamcelonderzoek lijkt verder baanbrekend voor het opsporen en behandelen van ziekten zoals Alzheimer en Diabetes.

Handleiding van het menselijke genoom

Het genoom staat gelijk aan de DNA-set van een organisme. In 2003 werden de resultaten van het humane genoom project bekend gemaakt. Doelstelling van het project was de volgorde van het menselijk genoom vast te stellen. Dit is voor 99% gelukt. Gevolgen van het project en de resultaten zijn onder andere:

  • er kan veel makkelijker onderzoek worden gedaan naar de oorzaak van zeldzame ziektes.
  • een veel efficiëntere behandeling van ziekten. Elke patiënt kan de voor hem/haar beste behandeling krijgen met de minste bijwerkingen.
  • een vroege screening op slecht genetisch materiaal. Mensen met “slecht” DNA kunnen vroegtijdig (vóór de uitbraak van de ziekte) behandeld worden zodat eventueel kan vermeden worden dat de ziekte zich ontwikkelt.

Vooraleer elk individu de voor hem/haar meest geschikte behandeling krijgt, moet er echter nog heel veel water naar zee vloeien!

Geef een reactie